fat people are harder to kidnap

in previous life she might have been a dead person

2011-11-25T14:47:00.000Z

nice word for today #2

2011-11-24T22:32:00.000Z

art of gabriel orozco

2011-04-26T11:18:00.001Z

My hands are my heart, 1991

Extension of Reflection, 1992

Cats and Watermelons, 1992

Breath on a Piano, 1991

czyli o fotografowaniu ulotności i nieuchwytnych, niezatrzymywalnych momentów.

bardzo mnie te zdjęcia wzruszyły swoją urodą.

attempts at timetravels

2011-04-25T08:48:00.001Z

i'll make your eyes turn yellow

2011-04-23T08:05:00.001Z

dance dance otherwise we are lost

2011-04-22T09:16:00.000Z

Znalezione na uniwersytecie.

12 trashy photos from last winter

2011-04-20T17:58:00.000Z

(portrait of my manager made from sticky tape)

nice word for today

2011-04-19T16:21:00.001Z

sfogo, italian for "a release of pent-up emotion that contains a dose of hyperbole".

story of my life, approx. twice a day

my grandparents and their rides

2011-01-16T20:20:00.001Z

my grandfather and his ride in front of a building

my grandmother and a donkey. potentially a ride.

my grandfather and his ride on a beach. beat that.

my grandparents with a native person

2011-01-10T11:13:00.000Z

my grandparents with their legs ankle deep in the sea

2011-01-08T12:01:00.001Z

my grandfather in front of plants

2011-01-06T12:35:00.002Z

my grandafther in front of a mansize plant

my grandfather in front of a blossoming plant

my grandfather and a person wearing a suit in front of a palmtree

my grandfather with shade of my grandmother in front of a plant at sunset

grandparents on the beach (right and centre)

2011-01-05T13:28:00.001Z

In the early 80s my grandparents have moved to Africa for few years. And they had a polaroid camera. And recently, I came across the pictures. And you can have a hipstamatic application in your iPhone, or faux polaroids converter or even a real polaroid with film casettes purchased with great effort via online auctioning services and you can spend half of your life in the vintage stores looking for original clothing straight from the 60s and wear fur hat and sandals in the same time and sunglasses so big that Kanye West himself would feel envious and still, let me tell you, you will not be half as much a hipster as my grandparents were in 1982.

(more to follow)

warszawa centralna

2010-08-10T09:35:00.002Z

marta, centralny, originally uploaded by borntosnore.

gdzies miedzy 6 rano a kloszardami

dog, basket

2010-08-08T21:04:00.002Z

dog, basket, originally uploaded by borntosnore.

z sekondhandszopu w berlinie, 22/6/10

getting high on your own supply

2010-08-06T06:49:00.000Z

Phantogram, czyli mały przerywnik muzyczny. polecam cały, mocno zaskakujący bogactwem prawdopodobnych inspiracji album "Eyelid Movies". w kategoriach emocjonalno-sytuacyjnych +2 do neurotyczności, +2 do dramatu, +3 do mocy podczas wracania do domu z tych imprez, które sie kończą jak juz jest jasno.

click / puff

2010-08-05T07:11:00.003Z

skany mi swoją drogą wyszły doskonale...

it's brighton, beach

2010-08-04T06:52:00.002Z

it's brighton, beach, originally uploaded by borntosnore.

moustache

2010-08-03T10:38:00.002Z

moustache, originally uploaded by borntosnore.

Budapeszt, 1/5/2010; uwaga nauczyciela fotografii po obejrzeniu tego zdjecia (do Solveig, która jest na zdjęciu): "dlaczego częściej tego nie nosisz?"

kosza

2010-06-17T20:34:00.000Z

Główną zaletą pracy w call-centre jest to, że mam jakieś dobre osiem godzin dziennie na bazgrolenie (podczas gdy po drugiej stronie panowie pytani o jakieś sugestie, które chcieliby przekazać producentowi samochodu, którym jeżdżą, tłumaczą mi że uważają, że w każdym aucie powinno się montować straszak na kuny).

ale jakto, no more pirates?

2010-06-17T05:28:00.000Z

Czyli pierwszy odcinek z cyklu o jaraniu sie nadchodzącym festiwalem w Kutnej Horze i całą resztę letniej oferty koncertowej Czeskiej Republiki. Na początek Chris Garneau - No More Pirates.

sea of opportunities

2010-06-15T20:35:00.001Z

jakby nie patrzeć, dokładnie za rok skończę studia...

i = you

2010-05-19T13:45:00.002Z

i = you, originally uploaded by borntosnore.

Fundacja Articulo Uno namawia artystow i designerow do robienia artworkow promujacych tresc pierwszego artykułu uniwersalnej deklaracji praw człowieka, a mnie nie stać na designerskie t-shirty z Mango, odwalam wiec partyzancka robote markerem (nie przeżyło pierwszego prania)

przydlugi wpis z mnostwem dygresji, relacją ze sperm festival i wspomnieniem z podrozy

2010-05-17T11:47:00.002Z

Zazwyczaj nie podróżuję z komputerem. Bycie w drodze jest dla mnie czasem odpoczynku od wiecznego natłoku informacji, prokrastynacyjnych pętli czy po prostu tego bladego światła, z pomocą którego od kilku lat konsekwentnie psuję sobie wzrok. Jednak tym razem, głównie ze względu na to, że nie chciałam zostawiać za sobą sporej ilości nieskonczonej pracy i nie miałam czasu przełożyc do formatu offline sporej ilości potrzebnych mi dokumentów zdecydowałam sie dołożyć te 2 kilogramy do bagażu podręcznego i okazało się to całkiem trafioną decyzją. Już w pierwszej części podróży, w pociągu między Pragą a Wrocławiem udalo mi sie napisać pół eseju, poprawić polskojęzyczną wersję mojego CV i obejrzeć genialny surrealistyczny czeski film o fetyszystach (na szczescie podrozowalam w przedziale sama, inaczej moglabym byc podejrzana o to i owo przez wspolpasazerow, a przeciez tego bysmy nie chcieli). Teraz, w mojej pieciodniowej podrozy przez 3 kraje, 5 miast, 7 pociagow, 2 samoloty, 2 autobusy, jeden pogrzeb i jeden festiwal muzyczny, znalazlam sie w niezbyt lubianym przez mnie miejscu, jakim jest hala odlotow wroclawskiego lotniska i postanowilam wykorzystac ten pobyt w strefie-nic na zaktualizowanie mojego zaniedbanego kulturalnego pamietniczka. Jestem w drodze do Brighton, na festiwal muzyczny The Great Escape, gdzie bede pracowac jako wolontariusz przy towarzyszacej festiwalowi miedzynarodowej konferencji przemysłu muzycznego. Z powodu niskiej gestosci polaczen nocnego transportu publicznego w Anglii na miejsce dotre dopiero o 6 rano czasu GMT, a biorac pod uwage, ze czeka mnie caly dzien pracy i cala noc koncertow, bardzo waznym elementem logistycznym mojego planu podrozy, jest to, ze powinnam przespac obie godziny w samolocie i wszystkie 4 godziny w autobusie. Zeby ulatwic sobie wykonanie zadania przed wyjsciem z domu spozylam mniej wiecej (z naciskiem na wiecej) pol wyciagnietego z rodzicielskiej winoteczki polslodkiego wina Monbazillac, ktore jest doskonalym przykladem na to, ze calkiem drogie wino moze smakowac jak pospolity jabol. Oprocz pozadanego efektu opadanej glowy...

Przerwa na didaskalia czyli wlasnie nastal ten moment kiedy glosniki oznajmil, ze samolot z Londynu wyladowal na plycie, wiec wszyscy podrozujacy rzucili sie zajac miejsca w kolejce, ktora nie ruszy sie ani o milimetr przez kolejne pol godziny. Czyli jakbyscie sie zastanawiali dlaczego nie lubie hali odlotow wroclawskiego lotniska to na pewno jest to jeden z potencjalnych powodow.

...uzyskalam tez nieoczekiwany efekt inspiracji do pisania, wiec postanowilam sobie przypomnieć, co działo się na kwietniowym The Sperm Festival, a dzialo sie duzo dobrych rzeczy. Miejscem akcji byl praski klub/galeria Meetfactory, ozdobiony/a między innymi przez mające przypominać kawałki wiszącego w rzeźni miesa poliuretanowe samochody wykonane przez Davida Cernego (enfant terrible praskiej sceny artystycznej, o ktorym kiedys z pewnoscia musze tu kiedys popelnic artykulik), czy kawałki legendarnego różowego czołgu, będącego dziełem tego samego artysty, który jest zresztą nieformalnym półwłaścicielem klubu i zarazem czterdziestoparoletnim facetem z widocznymi objawami kryzysu wieku sredniego, ktory przez cały czas kręcił się po terenie festiwalu, zapewne poszukując materiału na przelotny romans wsród...

didaskaliow ciag dalszy, czyli 2 godziny i 1500 km pozniej znzalazlam sie w kraju, w ktorym mieszkalam przez dwa lata, a ktorego odwiedzania skrupulatnie unikalam przez 10 miesiecy. Liczylam sie z tym, ze ten powrot moze doprowadzic do niekontrolowanego ataku wzruszenia, ale tak sie nie stalo, wiec uniknawszy pokusy nabycia tall skinny decaf latte w jednej z sieciowych kawiarni wracam do tworzenia tego przydlugiego wpisu z dygresjami

...kwiatu praskiej hipster mlodziezy, ktora na czas festiwalu zdominowala wnetrza klubu. Przez 3 dni wszystkie sale przerobionej na klub fabryki goscily pokazy filmow, wystawy, koncerty, pokazy wizualizacji i warsztaty dla wannabe-adeptow przemyslu muzycznego. Jako ze wszystko dzialo sie 3 tygodnie temu, moge na wydarzenia festiwalowe spojrzec z perspektywy czasu i napisac o tym, co zapamietalam, co wiec musialo mi sie sila rzeczy najbardziej podobac.

I tak w piatek moja uwage przyciagnely glownie filmy.
Najpierw byl screening ATP movie, czyli filmu podsumowujacego lata dzialania festiwali All Tomorrow's Parties. Chodzi o to, ze za kazdym razem jakis muzyk, lub ostatnio coraz czesciej artysta z innej branzy zostaje kuratorem festiwalu i zaprasza artystow, ktorych sam chcialby uslyszec. Gdy juz line-up jest skompletowany, wystepujacy artysci oraz uczestnicy i goscie festiwalu wprowadzaja sie na kilka dni do campingowych chatek (festiwale odbywaja sie na zmiane w Wielkiej Brytanii i w Stanach) i mieszkaja sobie razem, uczestniczac nie tylko w planowanych koncertach ale takze w wielu spontanicznych gigach aranzowanych w pokojach gosci, na pobliskiej plazy czy na trawniczku miedzy chatkami oraz oczywiscie w jak najbardziej szalonych imprezach do rana. Marze o uczestnictwie w jednym z tych festiwali od kiedy przeprowadzilam sie do Londynu - wystarczy spojrzec na przykladowy line up zeby mnie zrozumiec. Przyjemnosc ta, o dziwo, jest dostepna dla zwyklych smiertelnikow, jednak koszt takiego weekendu to conajmniej 600 funtow, co sprawia ze obejrzenie filmu ZAMIAST wyglada jak calkiem sensowne rozwiazanie. Film zmontowano korzystajac z godzin materialu nakreconego przez uczestnikow festiwalu mniej lub bardziej amatorskimi metodami.

Nastepnie w sali kinowej pokazywano wybor filmow z La Blogotheque Vincenta Moona. Ten rezyser regularnie zaprasza znanych artystow i filmuje ich gdy ci graja koncert w nietypowym miejscu - w parku, w kawiarni, w taksowce. Wszystkie nagrania dostepne sa w internecie i choc wiele z nich juz wczesniej widzialam, milo bylo miec szanse obejrzec je na duzym ekranie. Moim ulubionym filmem ze strony jest zdecydowanie Arcade Fire wykonujacy Neon Bible w windzie:

,

pełna wersja do obejrzenia tutaj.
Podczas pokazu w meetfactory szczegolnie wzruszylo mnie wykonanie On the Water The Walkmen w vanie:

The Walkmen - On the Water from La Blogotheque on Vimeo.

i klip przedstawiajacy panow z Yeasayer spiewajacych w metrze.

Nastepnym filmem w kolejce byl dokument o nerdcorze - gatunku hip hopu "tworzonym przez nerdow i dla nerdow". Choc koncept absolwentow Uniwersytetu Stanforda na zmiane rapujacych o jezyku programowania CSS (tak naprawde nie wiem czy CSS to jezyk programowania, forgive me if im wrong) ORAZ dissujacych studentow PhD uniwersytetu w Berkeley jest z zalozenia bardzo interesujacy to niestety nie powiem wam co bylo dalej bo z powodu poznej pory zasnelam po 15 minutach pokazu...

wedlug didaskaliow przenieslismy sie w czasie o 4 dni i w przestrzeni o 60 mil, i znalezlismy sie w tej martwej godzinie, kiedy wyrzucili cie juz z hotelowego pokoju a jeszcze za wczesnie zeby isc na pociag, ale przynajmniej jest widok na molo w Brighton

W sobote highlightem byl wystep Dana Deacona, amerykanskiego producenta muzyki elektronicznej, ktory znany jest z tego ze nie koncertow nie gra ze sceny. W Meetfactory ustawil sie ze swoim sprzetem (wlacznie z fluorescencyjnie zielonym ruszajacym szczeka w rytm muzyki szkieletem) posrodku publicznosci i probowal intensywnie animowac zabawe (tak w klimacie wakacje w Tunezji, tylko lepiej), do czego czeska publika jest dosc nieprzyzwyczajona, ciekawie bylo wiec obserwowac reakcje ludzi. Spora porcja dobrej taneczno-muzycznej energii.

+jako bonus najbardziej bezcenne, jak dla mnie, wideo muzyczne tego roku - klip do utworu Deacona "Paddling Ghost".

Dan Deacon - Paddling Ghost from Natalie van den Dungen on Vimeo.

W niedziele nastapila najbardziej oczekiwana muzyczna uczta, czyli wystep High Places i Why?.

High Places czyli psychodeliczno-elektroniczno-folkowe eksperymenty z Brooklynu bylo tym koncertem, na ktory czekalam najbardziej, probowalam ich zlapac juz pare razy w Londynie i zawsze cos wchodzilo mi w droge. Mimo problemow technicznych bardzo solidny performance choc bez wiekszych zaskoczen, takie miłe elektroniczne kołysanki:

Najlepszym koncertem festiwalu okazal sie nastepny w kolejce wystep Why?, panow, ktorzy na swoim myspace przedstawiaja sie jako trio of handsome Cincinnati-born men who fiddle with skins, strings, bells and microphones and present their findings to the listening public. Panowie z Ohio przeszli przez lata droge od podziemnego hip hopu do doskonalego indie folku i na koncercie zafundowali publicznosci podroz przez swoja muzyczna transformacje, ktora dokonywala sie w ciagu ostatniej dekady. Bardzo ciekawe muzyczne doswiadczenie w swietnym wykonaniu

WHY? - These Hands / January Twenty Something from anticon. on Vimeo.

i tak, zeby nie pozostawic was bez pointy, a siebie bez pamiatki z mojej przekombinowanej podrozy, doloze ostatnie didaskalium, w ktorym przesle pozdrowienia z ostatniego z 7 pociagow, gdzies miedzy Praga a Kolinem, albo w druga strone. Niniejszym pozdrawiam i sle uklony,
ewko

pocztowka z brighton

2010-05-16T10:48:00.001Z

(przesylam serdeczne pozdrowienia z brytyjskiego nadmorza i wracam do pracy nad mamucim wpisem o rozleglej tematyce. stay tuned)

your heart felt good, it was dripping pitch and made of wood

2010-05-11T22:55:00.002Z

your heart felt good, it was dripping pitch and made of wood, originally uploaded by borntosnore.

(dalej nie mam czasu)

balmorhea and nils frahm @ 007 strahov, 19/4/2010

2010-04-22T08:44:00.001Z

Nie wiem gdzie sie podzial kwiecień, wiem za to, że najlepsze pomysły przychodzą mi do głowy gdy jestem niewyspana, mam kaca, lub jade gdzieś pociągiem. W związku z tym, że w ciągu ostatniego miesiąca spędziłam dobre 40 godzin jadąc gdzieś pociagiem półżywa z niewyspania, i z koszmarnym kacem, podczas gdy moj plan efektywnego wykorzystania czasu w podrozy odsypianiem byl niszczony w zarodku już to przez dosiadajace sie do przedzialu rodziny wielodzietnie, już to przez zepsute wagonowe ogrzewanie, zrodziło się w mojej głowie mnóstwo mniej lub bardziej doskonałych pomysłów - krótko- i długoterminowych, na życie, na wakacje, na przyszły weekend, a wcielanie ich wszystkich w życie zajmuje tyle czasu, że trzeba było okroić spanie do minimum i zastąpić wypoczynek kawą. W końcu sleep is so last night a jedyna ewentualna konsekwencja zmeczenia jest to, ze mozna sobie przez przypadek pokropic gotowy juz lancz do smaku plynem do mycia naczyn.

Rezygnacja ze snu ma tym wiecej sensu gdy zastepuje rezygnacje z kulturalnych rozrywek. I tak na poczatku tygodnia wdrapalam sie na jeszcze piekniejszy wiosna Petrzyn, mijajac po drodze tubylców z psami i klika grup grających w futbol studentów politechniki i udałam się na koncert zespoł Balmorhea. Gdy jeden z członków zepołu oznajmił we're from Austin, Texas, można było zamknać oczy i wyobrazac sobie, ze sie uslyszalo we're IN Austin, Texas i że jakimś cudem trafiłam na jeden z gigów SXSW. Wiem, że dla wielu osób post rock czy neo-classical to nie są zbyt przekonujące gatunki, chyba że mają służyć jako tło do odrabiana zadań domowych ale ja dawno nie słyszałam wśród nowych zespołów muzyki budowanej tak uważnie, tak dokładnie, i z taka precyzja. Muzyka prawie że na granicy tej radosnej beztroski, której w muzyce zbyt nie cenię a jednak nienatrętna, zmienna i zaskakująca, tym bardziej przejmująca, gdy wykonywana na żywo, z genialną sekcją smyczkową. Nie jestem mistrzem ubierania swoich uczuć w słowa, ale moge powiedzieć, ze po koncercie miałam ochotę po kolei przytulić każdego z członków zespołu. Posłuchaj, od poczatku do końca bo myśle, że Ci się spodoba.

icelandic hat strikes back

2010-04-08T22:28:00.003Z

twigs, arrows, originally uploaded by borntosnore.

masks, mirror, originally uploaded by borntosnore.

they came from the stars i saw them

2010-04-07T19:17:00.001Z

they came from the stars i saw them, originally uploaded by borntosnore.

it's all about the xx badge

2010-04-07T13:57:00.002Z

it's all about the xx badge, originally uploaded by borntosnore.

Stwierdzam, że biorac pod uwage, iż jest to drugi w życiu film jaki w życiu zrobiłam manualnym aparatem i pierwszy jaki kiedykolwiek sama, własnoręcznie od początku do końca wywołałam i że dwa tygodnie temu jeszcze nie wiedziałam jak wygląda powiększalnik, to jest całkiem nieźle - więcej efektów wdychania wywoływacza wkrótce, ogólnie chwilowo głowna rozrywka i jak tak dalej pójdzie to nie nabawię się tego lata za dużo witaminy D.

najlepsza partia w mieście

2010-04-06T12:14:00.000Z

Mama Marty: "...i ona do tego wszystkiego ma konia wyścigowego i kuca!"
Marta: "Mi też się zdarza, że kucam!"

jonsi vs mgmt

2010-03-31T20:02:00.011Z

Jonsi coveruje "Time To Pretend" od MGMT (kilknij i słuchaj poniżej). A cały nowy album Jonsiego juz do słuchania online. O jak dobrze.

hold your horses - 70 million

2010-03-29T19:48:00.000Z

Piosenka niczego sobie ale głównie chodzi o doskonały teledysk - jeśli ktoś potrzebuje dobrego materiału do twórczej prokrastynacji to może sobie pozgadywać o jakie chodziło obrazy, temu kto zgadnie najwiecej moge nawet zaoferować jakąś nagrodę...

"hwdp muzeum!"

2010-03-28T11:50:00.001Z

10 godzin w pociągu, 55 godzin w domu, 1 wyśmienita decyzja.

2012

2010-03-24T20:10:00.002Z

Ewa Iwaszuk, co gorsza, też od czasu do czasu rysuje komiksy. Ale przecież nie ma lepszego sposobu na radzenie sobie z traumami, niż przez twórczość.

Inspiracje od Julii Wertz, Pyry i Zadie Smith

sześć nudnych różowo-seledynowych obrazków

2010-03-23T09:57:00.003Z

martin kollar

2010-03-22T10:14:00.000Z

Słowacki fotograf Martin Kollar na początku zeszłej dekady zjeździł małomiejską Europę wschodnią w poszukiwaniu absurdów. Nie dość, że potrafił złapać niewiarygodnie dobre momenty, to w większości zdjęcia są genialne kompozycyjnie. Myślę, że wzruszą każdego, komu na dźwięk słów "lata dziewięćdziesiąte" robi się ciepło na sercu - więcej do obejrzenia tu i tu.

niniejszym...

2010-03-21T09:27:00.000Z

...składam najlepsze życzenia z okazji pierwszego dnia wiosny moim drogim czytelnikom i wszystkim (łącznie z moimi kochanymi rodzicami) polecam uczcić tą ważną datę spożyciem pierwszego w sezonie napoju wyskokowego w plenerze (co sama zamierzam uczynić, nie zrażając się prognozą pogody, która od tygodnia twierdzi, że będzie lało).

little teeth

2010-03-20T19:00:00.003Z

"Little Teeth is what happens when you give classically trained vocalists a few folk instruments (banjo, glockenspiel and mandolin, among others) and tell them to make music from the heart."

Wiecej do posluchania na MySpace, polecam, bo dobre rzeczy.

hotel wszechświat

2010-03-19T12:44:00.003Z

hotel universo, originally uploaded by borntosnore.

julia wertz

2010-03-18T10:22:00.000Z

Julia Wertz rysuje komiksy. Prosta kreska, prosto z zycia, w wiekszosci przesmieszne, momentami strasznie prawdziwe. Czesciowo do obejrzenia na stronie The Fart Party, wiecej do znalezienia w jej wydanych ksiazkach. Taguje jako wishlist, jakby ktos nie wiedzial co mi kupic na dzien dziecka.

I jeszcze dwa, ktore rozbawily mnie do łez:

pocztówka z wakacji w ciepłych krajach

2010-03-17T22:51:00.002Z

striking a pose in torcello, originally uploaded by borntosnore.

czapka i szalik dla zmyłki

joanka, kotek

2010-03-04T23:58:00.001Z

joanka, kotek, originally uploaded by borntosnore.

przygod ze slabym skanerem i brakiem licencji na fotoszopa ciag dalszy. przynajmniej wdzieczne obiekty.

exit through the gift shop

2010-03-04T12:54:00.002Z

Banksy, świetny brytyjski street-artysta nakręcił/zmontował film. Bardzo jestem ciekawa efektów, tych którzy są teraz w Londynie wysyłam do kin po opinie, ja będę musiał chyba trochę na obejrzenie poczekać - zapowiada się ciekawie. Recenzja z Time Outu do przeczytania tutaj. (Jakby ktoś chciał mi kupić najnowszy street artowo tematyczny numer Time Outu i posłać pocztą/przywieźć do Wro, to też się polecam).

australijski skalpel i muzyczny strumien swiadomosci

2010-02-26T12:43:00.001Z

Australijski producent Gotye od razu skojarzyl mi sie bardzo mocno z wroclawskim Skalpelem (cos miedzy tym a the Avalanches), i gdy uslyszalam zsamplowany glos mowiacy, ze to "stereophonic sound" juz myslalam, ze wpadlam na trop jakiegos wielkiego miedzykontynentalnego przekretoplagiatu ale to chyba jednak po pierwsze nie ten sam sampel a po drugie zupelnie inny utwor.

Gotye - "A Distinctive Sound"

Skalpel - Sculpture

Gdy kolejny raz odsluchiwalam albumu Gotye, nie wiem czemu przypomnialo mi sie jedno z moich ulubionych nagran Oasis - nie jakies tam lzawe Wonderwalle tylko "Fucking in The Bushes" ze sciezki dzwiekowej do "Przekretu"...

...a skoro juz jestesmy w klimacie pt. nietypowe-utwory-wykonawcow-popularnych-w-latach-90. oraz zabawy z samplowaniem nagran i glosow przypomnial mi sie utwor "Stupid Mop" Pearl Jamu, znany tez jako "Hey Foxymophandlemama, That's me" - zsamplowane glosy to nagrania ze szpitala psychiatrycznego. Siostra mi to puszczala jak bylam w podstawowce, nie ma sie co dziwic, ze nic dobrego ze mnie nie wyroslo.

because we like to gamble and because we get bored

2010-02-25T13:54:00.001Z

Jak mozna sie bylo domyslac w piekle szybko sie zorientowali, ze za dobrze sie bawie wiec zostalam wykopana z powrotem na Ziemie, gdzie oczekiwal na mnie nowy semestr i plan lekcji wedlug ktorego mam przez pol tygodnia zajecia od 8 do 20. Mimo to, z niewyjasnionych powodow, przez caly tydzien bez przerwy zacieszam. Moze to slonce i dodatnie temperatury, moze ktos do mojej kolumbijskiej kawy dosypal jakies inne kolumbijskie produkty eksportowe, moze to fakt, ze z audycji na swietnym blogu muzycznym Louder Than Bombs dowiedzialam sie, o nowych nagraniach mojego ulubionoge baskijskiego disco punku (nazwa gatunku za last.fm, niezmiennie mnie ciesza te ich sugestie). Caly tydzien od rana na loopie.

pocztowka z zaswiatow

2010-02-21T02:22:00.009Z

ceci n'est pas une voiture, originally uploaded by borntosnore.

W piatek okazalo sie, ze umiem mowic po czesku. Wprawdzie od sierpnia mieszkam w Pradze, ale moje umiejetnosci jezykowe do tej pory wykorzystywalam w rozmowach z paniami w sklepie czy bibliotece lub podczas szukania mieszkania. Gdy spotykalam sie z moimi czeskimi znajomymi, zazwyczaj gdy tylko wydukalam trzy niesmiale zdania w ich ojczystym jezyku wszyscy stwierdzali, ze bedzie lepiej, jak przejdziemy na angielski. I tak, do piatku wydawalo mi sie, ze pomimo niezlej biernej znajomosci jezyka, tej aktywnej po prostu nie posiadam.

W piatek do Pragi przyjechala Monika, kolezanka z Polski (ale z Londynu, ale z Polski), ktora takze uczy sie czeskiego. Spotkalysmy sie z nasza wspolna czeska kolezanka (ale z Londynu, ale z Czech) i bez wiekszego uzgadniania zaczelysmy rozmawiac po czesku. Kilka godzin pozniej, niezrazona tym, ze moje kolezanki dawno juz poszly do domu, wyjasnialam nieznanym mi zupelnie wczesniej Czechom tajniki polityki monetarnej Unii Europejskiej w ich rodzimym jezyku. W miedzyczasie niemal wdalam sie w bojke z Bosniaczka, ktora oznajmila mi ze Czeslaw Milosz to najwiekszy frajer - do rekoczynow nie doszlo, bo ktos przytomnie wyjasnil mi, ze po czesku "frajer" znaczy tyle co "cudowny, wspanialy" - i zamknelam sie z Monika toalecie na tyle skutecznie, ze musialysmy z niej wychodzic przez wykopana przez barmana dziure w drzwiach. Bez watpienia w rozwiazaniu jezyka pomoglo mi spozycie kilku szklaneczek střiku, czyli ulubionego specjalu dbajacych o linie praskich elegantek - te zamiast piwa spozywaja w barach wymieszane z woda z kranu tanie wino. Ani to nie smakuje lepiej, ani nie wychodzi taniej, ani sie od tego mniej nie upija ale czlowiek sie jakos pewniej czuje gdy trzyma w rekach kufel (bo w kuflach najczesciej sie střik podaje) zamiast jakiegos tam kieliszka.

Rano okazalo sie, ze za moj jezykowy sukces przyjdzie mi zaplacic pewna cene. Spozyte ilosci wody z kranu, sprawily, ze cwierc godziny zajelo mi otworzenie oczu, kolejne dwie podjecie meskiej decyzji o wyjsciu z lozka. Ubieranie sie z gory skreslilam jako zadanie wymagajace zbyt skomplikowanych operacji logistycznych wiec w pizamie udalam sie do spozywczego na rogu po kefir.

Tak pieknie rozpoczety dzien postanowilam wykorzystac na zaspokajanie potrzeb mojego wewnetrznego turysty i zajac sie eksplorowaniem praskich suburbiow. Gdy juz udalo mi sie ubrac, udalam sie na pchli targ za Palmovkou. Okazalo sie, ze polaczenie odnowionego loftu, hiszpanskiego elektro i mnostwa malych, starych, kolorowych przedmiocikow to za duzo na moja uciskana efektami wczorajszego spozycia wody z kranu glowe. Postanowilam przeznaczyc reszte plynacej z mieszanki krazacych w moich zylach wspomnien wczorajszego střiku, tunczyka z puszki i odtluszczonego jogurtu energii na kolejny punkt programu czyli wycieczke do Pisnic, jeszcze dalszego przedmiescia. W Pisnicach znajduje sie kulturalno-biznesowe centrum wietnamskiej spolecznosci w Czechach. Domyslam sie, ze mozna tam znalezc taka sama swietlice jaka pokazuja w "Mojej krwi" (Czyli, dla tego kto nie wie, nowego polskiego filmu o romansie boskera z Wietnamka w Warszawie. Kto nie widzial, temu filmu nie polecam, nawet jesli przez pol liceum podkochiwaliscie sie w Eryku Lubosie). Oprocz swietlicy jest tam tez wielki targ w ktorym hurtownicy kupuja od hurtownikow badziew z Azji, przedziwne sklepy (takie jak market specjalizujacy sie w handlu cerata) i podobno najautentyczniejsza w Pradze wietnamska restauracja Dong Do, w ktorej przemila pani tlumaczy, ze zupy z krabow lepiej nie brac bo ludzie z Europy jak juz ja dostana, to sie jej zazwyczaj troche boja. W tej wlasnie restauracji spotkalam sie znowu z towarzyszacym mi poprzedniego dnia czesko-polskim towarzystwem i dalej nie mogac w to uwierzyc spedzilam kolejny wieczor prowadzac coraz to swobodniej konwersacje w jezyku Hrabala.

Jako, ze kraby lubia plywac, przytomnie udalismy z powrotem do centrum by w barach kolo Staromaku zapewnic im zapas wody z kranu. Gdy nadszedl czas rozstania, zdalam sobie sprawe, ze z oddalonego o 15 minut spacerkiem przystanku za 5 minut odjezdza moj nocny tramwaj. Cztery minuty pozniej okazalo sie, ze prowadzaca tak niezdrowy i niehigieniczny tryb zycia osoba po prostu nie jest w stanie przezyc takich szalenstw jak nocny jogging przy dwustopniowym mrozie i moje krotkie acz pelne przygod zycie dobieglo konca gdzies miedzy kebabem na Narodni a przystankiem na Lazarskiej.

Okazuje sie, ze w piekle jest internet i pozwolili mi napisac te notke. W ogole nie jest tak zle, jest tu mnostwo ciekawych ludzi. Wieczorem ide na solowy gig Iana Curtisa a na wtorek zapowiadaja panelowa dyskusje o egzystencjalizmie moderowana przez Celine'a. Jedyny problem polega na tym, ze nigdzie, ale to nigdzie nie mozna tu dostac kefiru.

--------------------

Zdjecie, zgodnie z tradycja onetowego bloga nie ma nic wspolnego z notka. Jezeli ktos nie rozumie zartu, odyslam do wikipedii. Niestety podczas dokonywania tego aktu sniegowego wandalizmu tak sie zestresowalam, ze az zapomnialam, ze to jednak jest "la voiture" a nie "le voiture", ale mozecie sobie to brakujace "e" tam wyobrazic.

mama, okno

2010-02-19T15:10:00.002Z

mum, window, originally uploaded by borntosnore.

Zaczynam przygode z fotografia analogowa, bawie sie dwudziestoparoletnia manualna prakticą. Strasznie drogie hobby, na szczescie w poniedzialek zaczynam zajecia w ciemni, moze to pomoze troche oszczedzic moj budzet. Niestety poki co mam tylko dostep do bardzo kiepskiego skanera z bardzo nieutalentowanym panem obslugujacym, ale w oczekiwaniu na progres technologiczny powrzucam kilka zdjec w gorszej jakosci, ale zawsze. Bmoll mial racje, gdy mowil ze film jest duzo bardziej tolerancyjnym medium niz cyfrowa klisza/matryca. Zdjecia, ktore wedlug wskazan swiatlomierza mialy byc przeswietlone/niedoswietlone, lub ktore wedlug mojego doswiadczenia powinny byc poruszone wyszly calkiem w porzadku. Poki co na pewno wiecej zabawy niz z cyfra, ale trudniej wybrac dobre kadry, wieksza powaga sytuacji.

Epic45 + Dakota Suite @ Palac Akropolis

2010-02-16T10:03:00.001Z

Epic45 and Dakota Suite @ Palac Akropolis, 15/02/2010

Panowie z brytyjskiego Epic45 graja lekko organiczny shoegaze, co razem z roslinno-podmiejskimi wizualizacjami wprowadzilo mila nostalgiczna atmosfere, choc bez wiekszych wrazen (z reguly na post-rockowo, shoegazowych koncertach ciezko o wieksze wrazenia).

WIeksze wrazenia natomiast nastapily pozniej gdy na scenie pojawil sie zespol Dakota Suite dodany w ostatniej chwili do line upu, na ktory nikt sie nie wybieral - ja bylam przekonana ze beda grali jako support. Byl pan z gitara, pani z wiolonczela i jeszcze jeden pan z fortepianem. Pan z gitara, czyli Chris Hooson, trzydziestoparoletni pracownik socjalny z Leeds byl autorem wiekszosci utworow i osoba rozmawiajaca z publicznoscia, i wlasnie te jego wstawki miedzy piosenkami sprawily ze zapamietam ten koncert na dlugo. Zaczelo sie od "Ten utwor nazywa sie Signal Hill. Signal Hill to male miasteczko w Californii. Pojechalem tam zeby popelnic samobojstwo". Potem nie bylo duzo lepiej, "ta piosenke napisalem, gdy obudzilem sie obok mojej zony i zdalem sobie sprawe ze przeze mnie jest koszmarnie nieszczesliwa i byloby lepiej dla niej, gdybym odcial sobie glowe"; "Czy ktos na sali kiedys sie skrzywdzil? Czy ktos sie kiedys pocial? Jesli nie, to zupelnie nie zrozumiecie tego utworu". Po kazdym takim stwierdzeniu zapadalam sie coraz glebiej w siedzenie nie wiedzac czy mam nerwowo chichotac czy sie rozplakac. Muzyka byla rownie depresyjna a pan z gitara, bedacy rowniez glownym wokalem w trakcie wykonywania utworow kilkakrotnie wpadal w placz. Bardzo dziwny gig.

Jeszcze slowo o klubie. Gdyby teoretyczny turysta (dla ktorego pisze posty otagowane jako "hitchhiker's guide to galaxy") znalazl sie w Pradze w weekendowy wieczor i chcialby znalezc miejsce z dobra muzyka i dobra impreza powinien z pewnoscia sprawdzic co dzieje sie danego wieczoru w Palacu Akropolis na Zizkovie. Jeden z ciekawszych praskich klubow muzycznych, z mnostwem dobrych koncertow, dwiema scenami dla DJow i popoludniowymi przedstawieniami teatralnymi (Akropolis funkcjonuje jako lokalne centrum kultury). Warto zwrocic uwage na ciekawe elementy wystroju takie jak lampy, ktore wydaja sie porastac sciany czy wyrzezbione na suficie duzej sali wielkie uszy. Na przeciwko baru przy malej scenie znajduje sie drewniana sciana, na ktorej bardziej spostrzegawcza osoba moze wypatrzyc przydymione okienko wielkosci zlozonej chusteczki. Po zajrzeniu w okienko oczom bystrego turysty ukaze sie zainscenizowany grob, w ktorym spoczywaja trzy manekiny z brodami w sredniowiecznych wdziankach. Nie potrafie wytlumaczyc skad, po co i dlaczego.

and i'm finding my rhythm as i twist in the snow

2010-02-15T00:07:00.003Z

Piosenka na dzis. Za slowa, za wykonanie, za to przedziwne wideo (motylki!)

Antony and the Johnsons | Epilepsy Is Dancing from eplanets on Vimeo.

nepotyzm

2010-02-14T14:23:00.001Z

W najnowszym numerze najwiekszego hiszpanskiego magazynu litereackiego Que Leer, na stronie 11 przy artykule zapowiadajacym wydanie najnowszej ksiazki Milo J. Krmpotica ukazalo sie zdjecie mojego autorstwa. Kto w Hiszpanii, ten do kioskow :-) Zdjecie znajdzie sie takze na okladce ksiazki i wezmie udzial w promocji wydawnictwa. Oczywiscie z wyborem mojej pracy nie mial NIC wspolnego fakt, ze Milo jest chlopakiem mojej siostry. E-e.

real estate @ 007

2010-02-13T19:59:00.001Z

Real Estate 7/02/10, Klub 007 Strahov, Praha

Najpierw slowo o samym klubie, bo zdecydowanie nalezy on do moich ulubionych miejsc w Pradze, choc klub to dosc powazne slowo na okreslenie tego miejsca.
007 Znajduje sie na szczycie Petrzyna, czyli wzgorza-parku w centrum Pragi. Kto sie w liceum naczytal Kundery ten moze miec z Petrzynem zle skojarzenia ale dla mnie to niesamowite miejsce pelne dobrych wspomnien. Na Petrzyn najlepiej dostac sie spacerkiem sciezkami prowadzacymi od Hradczanow albo Malej Strany lub wjezdzajac tam Lanovka czyli miejska wersja kolejki gorskiej. Na szczycie znajduje sie klasztor, labirynt, obserwatorium astronomiczne, wspomniane juz wczesniej akademiki i replika wiezy Eiffla, w ktorej podziemiach mozna znalezc gabinet luster i muzeum Jary Cimrmana, czeskiego fikcyjnego bohatera narodowego. Gdy schodzi sie z Petrzyna, mozna obrac niezliczona ilosc sciezek, a zbocza gory sa pelne niespodzianek. Mozna znalezc i prawoslawna drewniana kapliczke w chinskim stylu, i przedziwna fontanne ze sztucznymi wodospadami i betonowa rzezba Posejdona i klasycystyczny palacyk z placem zabaw w ogrodzie. Zima mozna tu zjezdzac na sankach, latem wlamac sie w nocy do sadu i krasc jablka.

W akademikach na szczycie Petrzyna mieszkaja glownie studenci tutejszej polibudy i nie dziwi szczegolnie, ze w piwnicy kazdego z nich znajduje sie pub. 007 jest wlasnie taka na wpol zagospodarowana piwnica - wystroj sklada sie z paru drewnianych lawek i stolu do pilkarzykow. Nie powinnismy jednak dac sie zwiesc pozorom, bo sekretem "Sedmicki" jest zainstalowane tutaj doskonale naglosnienie i swietna akustyka. W klubie codziennie odbywaja sie koncerty - tych naprawde ciekawych trzeba szukac na stronach AM 180 Collective i Bohemian Like You - dwoch glownych grup odpowiedzialnych za wydarzenia muzyczne w Pradze, ktore, ku mojej wielkiej radosci, wspolpracuja miedzy innymi z londynskim Upset The Rhythm i sciagaja do Pragi najciekawsze nowe zespoly. Kolejna zaleta klubu jest fakt, ze jest bardzo maly, co gwarantuje kameralna atmosfere na koncertach - osobiscie nie znosze duzych gigow, nie wybralabym sie na koncert na stadionie, nie jestem tez specjalna fanka festiwali i w ta wlasnie piwnica jest dla mnie miejscem o rozmiarze i ukladzie pozwalajacym na idealna interakcje miedzy muzykami a publicznoscia.

Jako iz nie mam zadatkow na dziennikarza muzycznego o samym koncercie napisze tylko pare zdan. Zespol Real Estate otagowany jest na last.fm jako "psychedelic surf rock" a to brzmi dokladnie jak cos czego potrzebuje w srodku zimy spedzanej w kraju bez dostepu do morza. Panowie nie zawiedli ani stylowa (hawajskie czapeczki, teczowe koszulki) ani wykonaniem. Bylo duzo lepiej niz mozna bylo sie spodziewac po przesluchaniu albumu i akurat tak, ze przez godzine mozna bylo poczuc sie jak na plazy... tylko jagodzianek brakowalo.

go do

2010-02-08T18:32:00.004Z

Pierwszy release z solowego albumu Jonsiego. Cieply powiew z zimnej wyspy, w ten zmrozony wieczor, ktory mam ochote spedzic patrzac wymownie na wyswietlana na ekranie prognoze pogody, majac nadzieje, ze ta zrozumie aluzje i sie zmieni (nie dziala).
Gdy bylam na Islandii, wszedzie chodzilam z plyta Sigur Rosa w kieszeni, liczac na to, ze spotkam ktoregos z nich i dostane autograf. Oczywiscie moi znajomi wpadli na Jonsiego na glownej ulicy Reykjaviku akurat tego dnia kiedy postanowilam nie isc z nimi na basen, tylko zostac w domu i poczytac.

+ update: na dodatek jest piekne wideo w ptasim klimacie, do obejrzenia tutaj. Moze juz powinnam przestac podniecac sie Islandia, ale nie moge sie nie wzruszac gdy widze znajome krajobrazy. Bo tak, bylam na tej plazy gdzie to krecili i wspinalam sie na te kamole, na ktorych Jonsi siedzi np w 2:49 i tylko nie wiem gdzie znalezli tyle drzew, bo te same z siebie na IS nie rosna...

son of eddy

2010-02-07T12:20:00.000Z

Lampy "Son of Eddy" ze studia designu dark.be, wypatrzone na wystawie belgijskiego designu w Muzeum Sztuki Uzytkowej w Pradze (które wszystkim turystom serdecznie polecam, zawsze jest tam coś ciekawego).
Uwielbiam w designie rozwiązania polegające na użyciu codziennych, oczywistych przedmiotów w nieoczywisty sposób. Surrealizm do salonów! .)

syrenki

2010-02-06T12:31:00.000Z

Czy tylko mi sie wydaje, ze podmiotem lirycznym w piosence "Folding Chair" Reginy Spektor jest syrenka?

Come and open up your folding chair next to me
My feet are buried in the sand and there’s a breeze
There’s a shadow, you can’t see my eyes
And the sea is just a wetter version of the skies

Let’s get a silver bullet trailer and have a baby boy
I’ll safety-pin his clothes all cool and you’ll grafitti up his toys
I’ve got a perfect body, though sometimes I forget
I’ve got a perfect body cause my eyelashes catch my sweat
Yes, they do, they do…

Now i’ve been sitting on this abandoned beach for years
Waiting for the salty water to cover up my ears
But every time the tide come in to take me home
I get scared, and I’m sitting here alone
Dreaming of the dolphin song…

Maybe one day you will understand
I don’t want nothing from you but to sweetly hold your hand
Till that day just please don’t be so down
Don’t make frowns, you silly clown

Just come and open up your folding chair next to me
My feet are buried in the sand and there’s a breeze
There’s a shadow, you can’t see my eyes
And the waves are just a frothier version of the skies

There’s a shadow, you can’t see my eyes…

Jakby nie bylo, jest to bardzo ladna piosenka:

A skoro juz jestesmy przy syrenkach, to ostatnio w klubie kinomana revival przezywaja disnejowskie musicale z lat 90. Wydawalo mi sie, ze jestem zdziecinnialym nerdem, dopoki nie dowiedzialam sie, ze moj konczacy wlasnie studia magisterskie kolega sciaga na dysk 20GB "Kaczych Opowiesci". Musze tylko ostrzec, ze gdy szuka sie terapeutycznych filmow na smutki "Dzwonnik z Notre Dame" niekoniecznie jest najlepszym wyborem, szczegolnie jesli ktos ma sklonnosci do utozsamiania sie z glownym bohaterem. Na takie okazje, w ramach wsparcia motywacyjnego lepiej wlaczyc sobie "Herkulesa".

tatuaze

2010-02-05T12:22:00.001Z

Jesli podobaja ci sie obrazki na skorze ale nie odpowiada ci stalosc i niezmiennosc polaczona ze zrobieniem sobie prawdziwego tatuazu, rozwiazanie jest prostsze i tansze niz myslisz. Podczas zakupow w pobliskim supermarkecie nadzialam sie na czeskie wydanie Bravo. Za jedyne 23 korony dostalam nie tylko 50 stron plotek z zycia 15 letnich gwiazd i porad na temat zdrowia, urody i seksu ale tez komplet dziewietnastu zmywalnych tatuazy, takich jak kiedys dodawali do Kaczora Donalda. Akurat tego dnia wychodzilam na impreze wiec w ramach ultimate party accessories przykleilam sobie na rece podobizny Michaela Jacksona i Roberta Pattinsona (!). Miley Cyrus zostawilam na specjalna okazje.

Swoja droga okazalo sie, ze nawet tatuaz z Robertem moze posluzyc jako gadzet przy pozowaniu na pseudointelektualistke - czeski kolega niewtajemniczony w istnienie swiata polyskujacych brokatem wampirow spytal sie, czy zrobilam sobie tatuaz z Franzem Kafka.

josef bolf

2010-02-04T13:09:00.001Z

Czeski malarz wydrapuje w wosku traume dziecinstwa na praskim blokowisku. Lekkie dreszcze.

instead of paying enough taxes

2010-02-03T10:05:00.001Z

piosenka na dzis:

+ ciekawostka na dzis, the Knife napisali muzyke do opery, od wczoraj dostepny jest soundtrack, oceniajac po trailerze, nie jestem pewna czy latwo bedzie przebrnac przez caly album.

travelling light

2010-02-02T12:02:00.003Z

Podróżowanie autostopem zimą nie jest najlepszym z pomysłów. Przy temperaturze niższej niż 5 stopni 5 godzin spędzonych na parkingu przy stacji benzynowej przestaje być wesołą przygodą, niezależnie od tego, ile warstw ubrań poszukujący wrażeń podróżujący ma na sobie. Na dodatek zimą szybko robi się ciemno, a po zmroku szanse na złapanie okazji są dość marne.

Na szczęście niezamożni podróżnicy maja do wyboru również inne darmowe opcje transportu. Jedną z nich przetestowałam dziś osobiście. Polega ona na wejściu do pociągu bez ważnego biletu, znalezieniu pustego przedziału i szybkim zapadnięciu w sen, przy tym należy przybrać szczególnie błogą i beztroską minę. Wbrew początkowej intuicji nie należy zasłaniać zasłonki - przemierzający korytarze konduktor będzie miał więcej czasu by zobaczyć niewinnie śpiącą osobę i zastanowić się, czy warto zakłócać jej spoczynek. Wydaje mi się, że rozwiązanie to sprawdza się najlepiej w przypadku samotnie podróżujących kobiet, co jest dość sprawiedliwe, bo ta grupa niskobudżetowe podróżowanie ma zazwyczaj bardziej utrudnione. Jeżeli ktoś ma trudności z przybieraniem niewinnej miny może przetestować wariant alternatywny z wykorzystaniem opisywanej tu wcześniej maseczki z urban outfitters i podzielić się ze mną rezultatami. Reklamacji i próśb dotyczących pokrycia kosztów mandatu nie przyjmuję.

wejscie na parking, ZIOM.

2010-02-01T23:40:00.002Z

a reminder

2010-01-31T01:11:00.005Z

Na tozsamosc miasta skladaja sie nie tylko charakterystyczne elementy architektury, historia czy glowne elementy zycia spoleczno kulturalnego, ale tez wszelkiego rodzaju drobne szczegoliki, ktore towarzysza mieszkancom na co dzien, takie jak chociazby design kublow na smieci. Ja mam osobiscie lekka obsesje na punkcie glosow oglaszajacych najrozniejsze rzeczy w srodkach komunikacji miejskiej. Juz 4 lata temu pisalam o radosnym duecie umilajacym poranki Barcelonczykom*, dzwiek nadchodzacej wiadomosci w moim telefonie oznajmia "Holloway Road. This is a Picadilly Line service to... Cockfosters", a gdy pije w anglojezycznym towarzystwie mam ochote wznosic toasty "to Wood Green!".

Kazdy kto mial okazje mieszkac przez jakis czas w Pradze, lub przebywal tam jako uwazny turysta zapewne pamieta wypowiadana co stacje fraze: "Ukončite, prosím, výstup a nástup, dveře se zavírají. Příští stanice...". W pazdzierniku mieszkalam na praskich Vinohradach w okolicach stacji Jiřího z Poděbrad. Niestety musialam sie stamtad w dosc nieprzyjemnych okolicznosciach ewakuowac i zanim udalo mi sie znalezc nowe mieszkanie, przez dwa tygodnie pomieszkiwalam katem u kolegi. Pewnego niedzielnego popoludnia siedzielismy w jego pokoju pracujac nad zadaniami domowymi przy lecacych w tle zebranych B-sides nagraniach Radiohead. Gdy nagle uslyszalam tak dobrze znany mi glos z praskiego metra, ktory na dodatek zapowiadal ta sama stacje, z ktorej tydzien wczesniej uciekalam w poplochu, zdalo mi sie, ze na skutek wszystkich stresujacych wydarzen poprzednich dni popadlam w obled i slysze glosy. Gdy przewinelismy piosenke okazalo sie, ze po prostu Thom Yorke musial kiedys jezdzic po czeskiej stolicy z dyktafonem. Swoja droga, dzieki temu nagraniu dowiedzialam sie, ze praskie metro nie zawsze bylo tak "grzeczne", jak dzisiaj - slowo "prosím" zostalo dodane dopiero okolo 95 roku - jak widac socjalistyczne sluzby publiczne mialy zero na klienta ale to chyba zadna nowosc.

*kompletnie nieinteresujaca dygresja jest taka, ze jak zauwazyla moja siostra, do stacji Avinguda Tibidabo jezdza linie S, ktore nie naleza bezposrednio do systemu metra w BCN, w zwiazku z tym w linii tej nie ma glosow i nikt nic nie mowi, czyli akurat opisana w tamtej notce historie musialam zmyslic.

the xx bawia sie cudza muzyka

2010-01-30T22:40:00.006Z

Wydaje mi sie, ze jezeli ktos mial pod moim wplywem zaczac sluchac zespolu The xx to juz to zrobil, bo mowie o nim w kolko od 3 miesiecy. Podobnie, mam wrazenie, ze jezeli ktos mial wiedziec, ze od czasu praskiego koncertu tej grupy na dzwiek slow i'm froze by desire poca mi sie rece to tez juz o tym wie. Jednak oprocz tego, co znajduje sie na doskonalym albumie co dociekliwszy internauta moze odnalezc takze bonusowe, bardzo ciekawe efekty zabawy londynskich dziewietnastolatkow utworami innych wykonawcow:

Nuta klubowo-imprezowa, czyli remix "You've Got The Love" Florence + The Machine :

Wspomniany w poprzedniej notce klimat pt. flirt z popem czyli cover "Hot Like Fire" Aaliyah:

zakryj

2010-01-29T13:00:00.005Z

Jednym z elementow, ktory sprawil, ze przez wiele lat fascynowala mnie polska scena hip hopowa jest spora intertekstualnosc gatunku - muzycy i raperzy sampluja i cytuja sie nawzajem, dissuja a w tekstach czy podkladach mozna odkryc zupelnie nowe warstwy dopiero po zapoznaniu sie z tworczoscia innego artysty z tej sceny. Jeszcze ciekawiej robi sie, gdy muzycy siegaja po inspiracje do innych gatunkow muzycznych, lub nawet zupelnie innej epoki w historii muzyki. Wystarczy sobie przypomniec jak Wzgorze Ya-Pa 3 i TrzyHa wykorzystali tworczosc Czeslawa Niemena - jako nastolatka bylam tym szczerze zachwycona.

Z wiekiem fascynacja hip hopem mi przeszla ale dalej uwielbiam takie miedzygatunkowe zapozyczenia. Szczegolnie podoba mi sie motyw typu alternatywny artysta z wyzszej polki szuka inspiracji w popie czy r&b.

Do moich ulubionych coverow w tej kategorii z pewnoscia nalezy wykonywana przez Owena Palletta na koncertach wersja singla Mariah Carey "Sweet Fantasy"...

...oraz bardziej znany i nie mniej udany utwor "Crazy in Love" Beyonce wykonywany przez Antonyego:

nie przeszkadzac

2010-01-29T12:36:00.004Z

Pokoj od wschodu bez firanek, podroz po Islandii w sezonie bialych nocy, poranny pociag z Pragi do Wroclawia czy cztery okienka przez ktore swiatlo w kuchni wpada do pokoju gdy twoje wspollokatorki spedzaja cala noc ogladajac Family Guya na laptopie - maseczka do spania jest gadzetem ktory w niezliczonych sytuacjach moze uratowac przed bezsenna noca. Moze tez stac sie rozwiazaniem odwiecznego problemu dla osob, ktora boja sie spac po ciemku ale nie moga zasnac gdy swieci swiatlo.

Brytyjski sklep Urban Outfitters dodal do tego niezwykle przydatnego gadzetu dodatkowy smaczek - jezeli sam widok spiacej osoby nie wystarcza otoczeniu do tego, zeby zrozumiec ze nie nalezy zmeczonemu czlowiekowi przeszkadzac, mozna wypisac sobie na twarzy wiadomosc dla swiata. W ten sposob zwykla drzemke w samolocie linii Ryanair mozna zamienic w manifestacje uczuc i opinii dotyczacych uslug tej firmy i typowego wspolpasazera.

Nie wybieram sie w najblizszym czasie do Londynu na zakupy ale zastanawiam sie nad pocwiczeniem sprawnosci w dziedzinie haftowania mulina...

work...

2010-01-28T09:27:00.002Z

everything around me tells me that i should do some..., originally uploaded by borntosnore.

...in progress